Γκρίζες ζώνες ...

ευχαριστούμε τους αμερικάνους !

ερώτηση: ... τί γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου ;

απάντηση: ... εεε ... την επέτειο του Πολυτεχνείου ;

ερώτηση: ... τί γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου ;

απάντηση: ... μμμ ... το τριώδιο !

ερώτηση: ... ξέρεις ποιός ήταν ο Κολοκοτρώνης ;

απάντηση: ... φφφ ... πού να τον ξέρω ; ... κανάς παλιός ποδοσφαιριστής ;

ερώτηση: ... τί γνωρίζεις για τον Καραϊσκάκη ;

απάντηση: ... είναι το γήπεδο του ολυμπιακού !

ερώτηση: ... όταν ακούς μικρασιατική καταστροφή, τί σου έρχεται στο μυαλό ;

απάντηση: ... συνωστισμός ; ... ποδοπάτημα ; ... Χέιζελ ;

Οκαταρινέτα: ... ρε Μπελατσιτσίξ, μπορείς να μου πεις που πέφτουν τα Ίμια ;

Μπελατσιτσίξ: ... εεε ... κάπου στο Αιγαίο ; ... όχι ; ... στο Ιόνιο, ίσως ; ... ούτε ; ... μήπως στην μαύρη θάλασσα ; 

Οκαταρινέτα: ... στην γκρι θάλασσα, βρίσκονται τα καϋμένα ... στην γκρι θάλασσα ...

τί συλλογίζεται ο μπόμπιρας ;

Μπελατσιτσίξ: ... το βλέπεις κι εσύ, Οκαταρινέτα ; ... το βλέπεις ; ... έτσι δεν είναι ; ...

Οκαταρινέτα: ... ποιό πράγμα ;

Μπελατσιτσίξ: ... μα τον μπόμπιρα φυσικά ...

Οκαταρινέτα: ... τί τρέχει με τον μπόμπιρα ;

Μπελατσιτσίξ: ... κοίτα τον καλύτερα ... δες το προβληματισμένο προσωπάκι του ... παρατήρησε πως δεν τον παίρνει ο ύπνος ... ποιός άραγε να ξέρει τί σκέφτεται ο μικρούλης ;

Οκαταρινέτα: ... α, αυτό ήταν όλο ; ... μα πού ζεις, βρε Μπελατσιτσίξ ; ... όλοι ξέρουμε τί σκέφτονται, στις μέρες μας τα μωρά ... αναζητούν επενδυτικές λύσεις για τα χρήματα που έχουν κρυμμένα κάτω από το στρώμα της κούνιας τους  

Kύπριος ευρωβουλευτής Λουκάς Φουρλάς (ΔΗΣΥ) : «Όλοι είχαμε σχολιάσει την ομιλία της κ. Καϊλή στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου έλεγε τα καλύτερα για το Κατάρ. Μου είχε κάνει εντύπωση -και είχα απευθυνθεί στην ίδια- η αναφορά ότι το Κατάρ έχει ρόλο διαμεσολαβητή με την Τουρκία». Όπως εξήγησε, το Κατάρ είναι ο κύριος χρηματοδότης της Τουρκίας. «Δεν γίνεται να ξεπλένουμε το Κατάρ»

είμαι κι εγώ χιμπατζής :(

Οκαταρινέτα: ... και να φανταστείς, ρε φίλε, πως το μόνο του έγκλημα ήταν πως ... δεν γεννήθηκε άνθρωπος ...

Μπελατσιτσίξ: ... ποιού ;

Οκαταρινέτα: ... μα ποιού άλλου ; ... του δυστυχή χιμπατζή, που η βαρβαρότητα των ανθρώπων κρατούσε φυλακισμένο ισόβια ... και η αλλαζονία τους, επέβαλε την θανατική του καταδίκη ... με άκρως συνοπτικές διαδικασίες ...

Μπελτσιτσίξ: ... ναι, αλλά για φαντάσου να ερχόταν αντιμέτωπος με κανάν άνθρωπο ; ... ή ακόμα χειρότερα ... με κανά παιδάκι ...

Οκαταρινέτα: ... επειδή ακριβώς το φαντάζομαι, αυτό το ενδεχόμενο, σου λέω, έδω και τώρα, να κλείσουν οι τερατώδεις αυτές επιχειρήσεις διασκέδασης (κατ' εφημισμό και εκπαίδευσης) του πιο βάρβαρου πλάσματος που κατοίκησε ποτέ σε τούτον τον πλανήτη (που επίσης κινδυνεύει να καταστραφεί εξ' αιτίας του) ... λευτεριά στην άγρια ζωή ...

Μπελατσιτσίξ: ... μήπως υπερβάλεις, κάπως ;

Οκαταρινέτα: ... θα σου άρεσε εσένα να ζεις ισόβια φυλακισμένος ; ... και μάλιστα χωρίς το προνόμιο της έκτισης των 2/3 της ποινής ; ...

Μπελατσιτσίξ: ... μα λένε πως αυτά τα ζώα έχουν γεννηθεί αιχμάλωτα ... δεν γνωρίζουν από ελεύθερη ζωή ... και κατά συνέπεια δεν έχουν πρόβλημα ...

Οκαταρινέτα: ... μπα ; έτσι λένε ; ... και με ποιό δικάιωμα τα τέρατα που λέγονται άνθρωποι εισέβαλαν στην αφρικανική ζούγκλα κι αιχμαλώτισαν τους προγόνους τους ; ... είχαν (οι πρόγονοι αυτοί) διαπράξει κάποιο έγκλημα σε βάρος των ανθρώπων ; ... ή μήπως απλά ζούσαν την ζωή τους ; ... θυμάμαι το ταλαίπωρο λιοντάρι που είχαν οι βάρβαροι κλεισμένο σε ένα τόσο δα κλουβάκι στον εθνικό μας κήπο ... ναι εδώ, στο κέντρο της Αθήνας ... τί ντροπή για το είδος μας ... αλλά και καλύτερες να κάνουν τις συνθήκες, η φυλακή παραμένει φυλακή ... κακόμοιρα πλάσματα ... κακόμοιρε χιμπατζή :( 

__________________________

* από τις αναμνήσεις ενός αιχμαλώτου : ''θυμάμαι, το πρωί, όλο το χωριό στο πόδι ... φωνές, αλλαλαγμοί, χαρές και παιγνίδια ... οι μπανάνες σε αφθονία ... και άλλοι πολλοί καρποί ... κανένας δεν θα έμενε δυσαρεστημένος ... μετά, κατεβαίναμε, παρέες, παρέες στο ποτάμι ... εκεί να δεις χαρές και παιγνίδια ... εμείς κάναμε φιγούρα στα κορίτσια ... κι αυτές μας παρατηρούσαν αλλαλάζοντας ... κι όταν ο ήλιος ανέβαινε ψηλά, ατέλειωτο χουζούρι ... τα μικρά στις κληματσίδες ... οι ποιο μεγάλοι κατάχαμα ... ωραία ζωή ... ελεύθερη ζωή ... εντάξει ... υπήρχαν κάποτε, κάποτε και οι εντάσεις ... αυτό είναι δικό μου ... όχι δικό μου είναι ... ξέρετε ... συνηθισμένα πράγματα ... και μετά και πάλι χαρές κι αλλαλαγμοί ... όλα ωραία, μέχρι εκείνη την στιγμή ... θυμάμαι βρέθηκα ξαφνικά σε εκείνον τον λάκο ... δεν ξέρω πώς έπεσα εκεί μέσα ; ... τον έκρυβαν τα κλαδιά ... κι ύστερα εκείνο το πράγμα ... σαν πλεγμένες κληματσίδες ... δεν μπορούσα να ελευθερωθώ ... αγωνίστηκα, μα δεν τα κατάφερα ... απελπίστηκα ... στο τέλος ήρθαν τα τέρατα ... και μετά δεν θυμάμαι τίποτα ... βρέθηκα εδώ ... πίσω από τα κάγκελα ... βεβαίως τα τέρατα δεν με αφήνουν ποτέ νηστικό ... προφανώς δεν θέλουν να πεθάνω ... όμως φαίνεται πως δεν θα με αφήσουν να φύγω ... αχ, πόσο θα ήθελα να γυρίσω στο σπίτι ... φοβάμαι όμως πως αυτό δεν θα συμβεί ποτέ ...'' 

η συνθήκη της Λωζάνης παραβιάστηκε ... στην Κωσταντινούπολη

Οκαταρινέτα: ... θύμισέ μου, Μπελατσιτσίξ ... τί προέβλεπε η ''Λωζάνη'' για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ;

Μπελατσιτσίξ: ... την παραμονή 150.000 ψυχών ...

Οκαταρινέτα: ... λοιπόν ... έχουμε και λέμε ... σε μιά Πόλη ενός εκατομμυρίου κατοίκων (την εποχή εκείνη) το 15% Έλληνες ... σε μια Πόλη δέκα εκατομμυρίων (σήμερα) ενάμιση εκατομμύριο Έλληνες ...

Μπελατσιτσίξ: ... δηλαδή μπορούμε να αξιώσουμε την εγκατάσταση ενάμιση εκατομμυρίου Ελλήνων στην Πόλη ;

Οκαταρινέτα: ... μάλιστα, φίλε ... μπορούμε ...

Μπελατσιτσίξ: ... και τότε, γιατί δεν το κάνουμε ;

Οκαταρινέτα: ... γιατί δεν μπορούν αυτοί που μας κυβερνούν ...

τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως ...

Οκαταρινέτα : ... ξέρεις, Μπελατσιτσίξ ... τα ισχυρά τείχη ήταν αυτά που κράτησαν την Πόλη, απόρθητη ...

Μπελατσιτσίξ : ... ναι ... αλλά τελικά την πόρθησαν ... και μάλιστα δύο φορές !

Οκ.: ... άντεξε όμως επί μία χιλιετία ... δεν το λες και λίγο ...

Μπ.: ... Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης ...

Οκ.: ... ε, ΔΕΝ είναι έτσι ακριβώς ... οι παλιοί οι αυτοκράτορες προσπάθησαν επανηλλειμένα ξέρεις να προστατεύσουν την Βασιλεύουσα Πόλη ... και μαζί μ' αυτήν, το κράτος ολόκληρο ...

Μπ.: ... κάτι μας είχαν μάθει κάποτε στο σχολείο ... πάνε βλέπεις και τόσα χρόνια ... άσε που σήμερα σχολείο ΔΕΝ υπάρχει ... ας όψετε ο κορωνοϊός !

Οκ.: ... σου θυμίζω λοιπόν πως τα αρχικά τείχη της αρχαίας πόλης του Βυζαντίου ενισχύθηκαν πρώτα από τον ρωμαίο αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο ... αργότερα ο Κωνσταντίνος ο Μέγας οικοδόμησε δυτικότερα το κωνσταντίνειο τείχος για να περιτειχίσει την, κατά πολύ μεγαλύτερη του Βυζαντίου, νέα πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας ... επί Θεοδοσίου του Β΄ χτίζονται, 1.500 μέτρα δυτικότερα του κωνσταντίνειου τείχους, τα γνωστά σε όλους μας τριπλά Θεοδοσιανά τείχη, αυτά που κράτησαν έως τις δύο αλώσεις ... τέλος, στα χρόνια του Λέοντα του Α΄ και του διαδόχου του, Ζήνωνα, κατασκευάστηκαν τα Μακρά Τείχη, 64 ολόκληρα χιλιόμετρα δυτικότερα, γνωστά ως Αναστάσιο τείχος, επειδή επί Αναστασίου ανακαινίζονται πλήρως ... αυτό το τελευταίο τείχος ήταν η απάντηση στις απειλές εκ δυσμών ...

Μπ.: ... ωραίο το μάθημα ... πλην όμως ατελές ...

Οκ.: ... ατελές ; ... δηλαδή ;

Μπ.: ... τα τείχη του Αναστασίου ΔΕΝ ήταν η τελευταία άμυνα της Πόλης ... υπάρχει και νεώτερη ... ή μάλλον αναμένεται ...

Οκ.: ... ΔΕΝ σε εννοώ ...

Μπ.: ... η τάφρος του Ερδογάνου ... σχεδιάζεται να κατασκευαστεί μεταξύ των Θεοδοσιανών τειχών και των Μακρών, για να προστατευτεί η Πόλη ... ΔΕΝ το λένε, όμως ... είναι μυστικό !  

Βυθίσατε, επιτέλους, το καταραμένο το "Χόρα"

Μπελατσιτσίξ: ... πού τον θυμήθηκες τον μακαρίτη τον Ανδρέα ; ... προφανώς εννοείς το "Ορούτς"
Οκαταρινέτα: ... εννοώ, Μπελατσιτσίξ, πως πρέπει κάποτε εμείς οι Έλληνες να πάψουμε να βυθιζόμαστε ... στην αναξιοπρέπεια.

ένας εχθρός ... ένας λαός ... ένα κράτος

Οκαταρινέτα: ... ενδιαφέρον αυτό ...

Μπελατσιτσίξ: ... πιό ;

Οκαταρινέτα: ... να, τώρα που ανακαλύψαμε τον πραγματικό εχθρό ... και βάλαμε στην άκρη τις ασημαντότητες ... και ξαναγίναμε, επιτέλους, ένας λαός ... αναρωτιέμαι, μήπως, ήρθε ή ώρα να αποκτήσουμε και πάλι κράτος ; 

Μπελατσιτσίξ: .. ΔΕΝ σε καταλαβαίνω ... τί εννοείς ακριβώς ;

Οκαταρινέτα: ... εννοώ πως είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε την κρίση που θ' ακολουθήσει την κρίση την σημερινή, σαν μια γροθιά ... σκέφτομαι πως, τελικά, ο κορωνοϊός ίσως να ωφέλησε και κάπου, παρότι έβλαψε πολύ ... οι "ιστορίες" για την αξία της ελεύθερης αγοράς και τις αρχές του φιλελευθερισμού ξεθώριασαν ... οι ιδιώτες χάθηκαν (σιγά δηλαδή να μην περίμενε κανείς, βοήθεια από δαύτους) ... ο κόσμος, ο πλανήτης ολόκληρος, ξαναθυμήθηκε το κράτος κι εκεί έτρεξε για να βρει παρηγοριά ... κι αυτό μας έδειξε ένα πράγμα ... πως "οργανωμένη κοινωνία" σημαίνει "ισχυρό κράτος"

Μπελατσιτσίξ: ... πού θες να καταλήξεις ;

Οκαταρινέτα: ... θυμάσαι τα περί ιδιωτικών εταιρειών που θα νοίκιαζαν υπαλλήλους στο κράτος για να κάνει φθηνότερα τη δουλειά του ;

Μπελατσιτσίξ: ... θυμάμαι ...

Οκαταρινέτα: ... κι αν το αντιστρέφαμε ;

Μπελατσιτσίξ: ... δηλαδή ;

Οκαταρινέτα: ... όλοι οι πολίτες κρατικοί υπάλληλοι, που τους παραχωρεί το κράτος στους ιδιώτες για να κάνουν τη δουλειά τους και που θα επιστρέφουν σε αυτό, όταν ο ιδιώτης δεν τους χρειάζεται άλλο ... με τις συναλλαγές να γίνονται μεταξύ του εργοδότη - ιδιώτη και του εργοδότη - κράτους, χωρίς να εμπλέκεται καθόλου ο εργαζόμενος και με απολαβές για τον τελευταίο που να εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή διαβίωση τόσο στην περίοδο της υπηρεσίας στον ιδιώτη, όσο και στη διάρκεια της επιστροφής, εν είδη εργασιακής αναστολής, στο κράτος ... χωρίς την σημερινή εκμετάλλευση των γνωστών - επιτηδείων επί των αδυνάμων - τάχα συμβεβλημένων ...

Μπελατσιτσίξ: ... ε ... πολύ ... σοβιετικό ;

Οκαταρινέτα: ... μήπως απλώς ρεαλιστικό ;

Μπελατσιτσίξ: ... θέλω χρόνο ... να το σκεφτώ ...

Οκαταρινέτα: ... να το σκεφτείς ... έχεις τον χρόνο ... άλλωστε, αν το σκεφτείς θα δεις πως ο κόσμος άλλαξε ... και άλλαξε, για πάντα ...