Βυθίσατε, επιτέλους, το καταραμένο το "Χόρα"

Μπελατσιτσίξ: ... πού τον θυμήθηκες τον μακαρίτη τον Ανδρέα ; ... προφανώς εννοείς το "Ορούτς"
Οκαταρινέτα: ... εννοώ, Μπελατσιτσίξ, πως πρέπει κάποτε εμείς οι Έλληνες να πάψουμε να βυθιζόμαστε ... στην αναξιοπρέπεια.

ένας εχθρός ... ένας λαός ... ένα κράτος

Οκαταρινέτα: ... ενδιαφέρον αυτό ...

Μπελατσιτσίξ: ... πιό ;

Οκαταρινέτα: ... να, τώρα που ανακαλύψαμε τον πραγματικό εχθρό ... και βάλαμε στην άκρη τις ασημαντότητες ... και ξαναγίναμε, επιτέλους, ένας λαός ... αναρωτιέμαι, μήπως, ήρθε ή ώρα να αποκτήσουμε και πάλι κράτος ; 

Μπελατσιτσίξ: .. ΔΕΝ σε καταλαβαίνω ... τί εννοείς ακριβώς ;

Οκαταρινέτα: ... εννοώ πως είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε την κρίση που θ' ακολουθήσει την κρίση την σημερινή, σαν μια γροθιά ... σκέφτομαι πως, τελικά, ο κορωνοϊός ίσως να ωφέλησε και κάπου, παρότι έβλαψε πολύ ... οι "ιστορίες" για την αξία της ελεύθερης αγοράς και τις αρχές του φιλελευθερισμού ξεθώριασαν ... οι ιδιώτες χάθηκαν (σιγά δηλαδή να μην περίμενε κανείς, βοήθεια από δαύτους) ... ο κόσμος, ο πλανήτης ολόκληρος, ξαναθυμήθηκε το κράτος κι εκεί έτρεξε για να βρει παρηγοριά ... κι αυτό μας έδειξε ένα πράγμα ... πως "οργανωμένη κοινωνία" σημαίνει "ισχυρό κράτος"

Μπελατσιτσίξ: ... πού θες να καταλήξεις ;

Οκαταρινέτα: ... θυμάσαι τα περί ιδιωτικών εταιρειών που θα νοίκιαζαν υπαλλήλους στο κράτος για να κάνει φθηνότερα τη δουλειά του ;

Μπελατσιτσίξ: ... θυμάμαι ...

Οκαταρινέτα: ... κι αν το αντιστρέφαμε ;

Μπελατσιτσίξ: ... δηλαδή ;

Οκαταρινέτα: ... όλοι οι πολίτες κρατικοί υπάλληλοι, που τους παραχωρεί το κράτος στους ιδιώτες για να κάνουν τη δουλειά τους και που θα επιστρέφουν σε αυτό, όταν ο ιδιώτης δεν τους χρειάζεται άλλο ... με τις συναλλαγές να γίνονται μεταξύ του εργοδότη - ιδιώτη και του εργοδότη - κράτους, χωρίς να εμπλέκεται καθόλου ο εργαζόμενος και με απολαβές για τον τελευταίο που να εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή διαβίωση τόσο στην περίοδο της υπηρεσίας στον ιδιώτη, όσο και στη διάρκεια της επιστροφής, εν είδη εργασιακής αναστολής, στο κράτος ... χωρίς την σημερινή εκμετάλλευση των γνωστών - επιτηδείων επί των αδυνάμων - τάχα συμβεβλημένων ...

Μπελατσιτσίξ: ... ε ... πολύ ... σοβιετικό ;

Οκαταρινέτα: ... μήπως απλώς ρεαλιστικό ;

Μπελατσιτσίξ: ... θέλω χρόνο ... να το σκεφτώ ...

Οκαταρινέτα: ... να το σκεφτείς ... έχεις τον χρόνο ... άλλωστε, αν το σκεφτείς θα δεις πως ο κόσμος άλλαξε ... και άλλαξε, για πάντα ...

πες τα ρε Μίκη

η αγκαλιά του χωράει όλη την Ελλάδα

Μπελατσιτσίξ: ... τί να πω, μετά απ' αυτό ;
Οκαταρινέτα: ... να ΜΗΝ πεις τίποτα !

https://www.protothema.gr/greece/article/982518/mikis-theodorakis-to-minuma-gia-to-evro-prokalese-suginisi-sto-twitter-megale-ellina/

ο ρόλος των νησιών της Λυκίας στη διασφάλιση της ειρήνης

Μπελατσιτσίξ: ... έλα ... πες το ... με ποιόν φρίττεις πάλι ;

Οκαταρινέτα: ... ΔΕΝ είμαι σίγουρος ... να φρίξω με τους δικούς μας, που δηλώνουν υπέρ της συνεκμετάλλευσης ; ... να φρίξω με τους τουρκαλάδες ; ... και πάλι, σκέφτομαι ... γιατί να φρίξω με τους τουρκαλάδες ; ... στο κάτω, κάτω αυτοί κάνουν τη δουλειά τους ... κι όπως φαίνεται την κάνουν καλά ... άλλα κι από την άλλη λέω με το νου μου ... γιατί να φρίξω με τους δικούς μας ; ... να έφριττα, με νοήμονα όντα, έχει καλώς ... με μη νοήμονα, πάλι ... ΔΕΝ λέει ... κατά συνέπεια έχω πάψει να φρίττω και κοιτάω παρακάτω ...

Μπελατσιτσίξ: ... και πού ακριβώς πέφτει, αυτό το παρακάτω ;

Οκαταρινέτα: ... στα Λυκικά νησιά ...

Μπελατσιτσίξ: ... πού ;

Οκαταρινέτα: ... στα νησιά της Λυκίας ... την Αλιμενταριά, την Κέκοβα και τις Χελιδόνιες νήσους ...

Μπελατσιτσίξ: ... πρώτη φορά τ' ακούω αυτά τα νησιά ...

Οκαταρινέτα: ... ΔΕΝ θά 'πρεπε ... είναι η φυσική συνέχεια του συμπλέγματος του Καστελορίζου, στα παράλια της Λυκίας ... και αποτελούν ασπίδα προστασίας των ελληνικών θαλασσών στην Ανατολική Μεσόγειο, στο ενδιάμεσο Ρόδου και Κύπρου ... εκεί έχω στραμμένο το ενδιαφέρον μου, τελευταία ...

Μπελατσιτσίξ: ... ωραία όλα αυτά ... όμως ΔΕΝ μας ανήκουν ...

Οκαταρινέτα: ... και τί μ' αυτό ;  ... μήπως ανήκει στους τούρκους τίποτα απ' αυτά που διεκδικούν ;

Μπελατσιτσίξ: ... ΔΕΝ έχεις άδικο, όμως ...

Οκαταρινέτα: ... ΟΥΤΕ όμως, ΟΥΤΕ τίποτα ... η σύγκρουση αφορά μία θαλάσσια και μία χερσαία δύναμη ... κι αν υποθέσουμε πως οι τουρκαλάδες είναι η χερσαία ... τότε εμείς είμαστε και οφείλουμε να παραμείνουμε η θαλάσσια δύναμη ... που σημαίνει πως εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την προστασία της θάλασσας από ανόσιες σκέψεις και πως για προστατεύσουμε την θάλασσα αυτή θα πρέπει να εξετάζουμε κάθε ενδεχόμενο ...

Μπελατσιτσίξ: ... μεταξύ των οποίων και η "συνεκμετάλλευση" των νησιών της Λυκίας ;

Οκαταρινέτα: ... πρωτίστως αυτών ... 

απ' τον Σκεντέρμπεη ... στον Ράμα

Οκαταρινέτα: ... τί ξεπεσμός κι αυτός ...
Μπελατσιτσίξ: ... σε ποιανού τον ξεπεσμό αναφέρεσαι ;
Οκαταρινέτα: ... στον ξεπεσμό των Αλβανών ...
Μπελατσιτσίξ: ... πώς κι αυτό ; ... κι εγώ που νόμιζα πως τους θεωρούσες αδελφούς ...
Οκαταρινέτα: ... δεν τους νόμιζα ... είναι αδελφοί ... που όμως έχουν καταντήσει ένα, με τον χειρότερο εχθρό ...
Μπεκλατσιτσίξ: ... δηλαδή ;
Οκαταρινέτα: ο εθνικός ήρωας των Αλβανών, αδελφών μας, είναι ο Σκεντέρμπεης ...
Μπελατσιτσίξ: ... το γνωρίζω ... ο Γεώργιος Καστριώτης, ο άρχοντας της Καστοριάς ... ο τελευταίος βυζαντινός που αντιστάθηκε στους Οθωμανούς ...
Οκαταρινέτα: το όνομα Σκεντέρμπεης σημαίνει άρχοντας Αλέξανδρος ... και πράγματι, σαν άλλος Αλέξανδρος, διγενής, όπως κι ο Μέγας προγονός του, αγωνίστηκε να σταματήσει την οθωμανική λαίλαπα, που τίποτε δεν φαινόταν τότε ικανό να σταματήσει ... και τα κατάφερε ... η Αλβανία υπέκυψε, μόνο μετά τον θάνατό του ... κι έπειτα ... εξισλαμίστηκε ... κι οι Αδελφοί Αλβανοί ... έγιναν Τούρκοι ... κι έχεις σήμερα τον ... Έντυ ... Έλληνα στην καταγωγή ... με συνείδηση, όμως, τουρκική ... αυτός κι αν είναι ξεπεσμός !

μόλις επωλήθη ...

Μπελατσιτσίξ: και γιατί η σφραγίδα είναι ... Αμερικάνικη ;
Οκαταρινέτα: ... ΔΕΝ ξέρω ... ΔΕΝ απαντώ !

Μπελατσιτσίξ: ... και μάλιστα κοψοχρονιάς ...
Οκαταρινέτα: ... αυτό ΔΕΝ έχει σημασία ... σημασία έχει η συμπαιγνία ...
Μπελατσιτσίξ: ... της κυβέρνησης και των προθύμων ;
Οκαταρινέτα: ... του Αλέξη και του Κυριάκου ...
Μπελατσιτσίξ: ... μα ο Κυριάκος ΔΕΝ ψηφίζει ...
Οκαταρινέτα: ... όμως στηρίζει ... και μάλιστα με έξυπνο τρόπο ... ούτε πρόταση μομφής, ούτε παραιτήσεις του συνόλου της κοινοβουλευτικής του ομάδας ... να ΜΗΝ τον κάνει "ντα" κι Άγκελα, για άσκοπες καθυστερήσεις ... να τιμήσουμε και την ρήση του αείμνηστου πατρός Μητσοτάκη, το περίφημο "σε δέκα χρόνια οι Έλληνες θα τό 'χουν ξεχάσει" ... και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε ; ... άσε τον Αλέξη να κάνει την βρώμικη δουλειά ... κι εσύ ... ως άλλος Πόντιος Πιλάτος ... νίψε τα χέρια σου ... από το άγος τούτο ... ΔΕΝ είναι καλύτερα έτσι ;
Μπελατσιτσίξ: ... τί να πω ;
Οκαταρινέτα: ... μπορείς να πεις ... αιδώς Αργείοι ... 

λαοί αξιοπρεπείς και ... ανυπόληπτοι

επιλογή σου, Παύλο, ο αγώνας
επιλογή των απογόνων σου ... η άτακτη υποχώρηση

Μπελατσιτσίξ: ... ξέρω, ξέρω ... η Μακεδονία είναι μία και ελληνική ... ο τίτλος, όμως, με μπερδεύει λιγάκι
Οκαταρινέτα: ... κι όμως, ΔΕΝ θα έπρεπε ... παρακολούθησε το σκεπτικό ... κάποτε οι Σλάβοι, ακολουθώντας τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα της εποχής (5ος αι.) - καλή ώρα όπως συμβαίνει και σήμερα - περάσαν το σύνορο του Δούναβη και προοδευτικά εγκαταστάθηκαν στις χώρες της χερσονήσου του Αίμου, μέχρι και την Πελοπόννησο ... επειδή, όμως, είχαν πάντοτε συνείδηση της σλαβικής εθνότητας της οποίας αποτελούσαν παρακλάδι, ουδέποτε, διεκδίκησαν τα ονόματα των χωρών απ' τις οποίες πέρασαν και στις οποίες εγκαταστάθηκαν ... αντίθετα μάλιστα με περηφάνια περισσή διατράνωναν προς όλες τις κατευθύνσεις την ξεχωριστή εθνική τους υπόσταση ... αργότερα (7ος αι. αν δεν με απατά η μνήμη μου) τον Δούναβη περνούν και οι Βούλγαροι ...το όνομά τους προέρχεται από τον ποταμό Βόλγα, στα βάθη των ρωσικών πεδιάδων ... όταν, λοιπόν, εγκαθίστανται (με τον δραματικό τρόπο που εγκαταστάθηκαν) στην χώρα της Μοισίας (μεταξύ Δούναβη και Αίμου) ΔΕΝ σκέφτηκαν ποτέ ν' αλλάξουν το όνομά τους ... ήταν, βλέπεις, περήφανοι που ήταν Βούλγαροι ... το Άρβανον, πάλι, ή Άλβανον εμφανίζεται στην ιστορία, ως τοπωνύμιο, την εποχή της Άννας της Κομνηνής ... οι Αλβανίτες ή Αρβανίτες κάτοικοι της ορεινής αυτής χώρας της περιοχής μας, αποκόπτονται εκτότε, σταδιακά, από το κυρίως σώμα του ελληνισμού και αν και βρίσκονται στην χώρα της Ηπείρου, προτιμούν να διατηρήσουν την νέα αυτή διαφορετικότητά τους, υποστηρίζοντας με σθένος το νεοφυές όνομά τους ... και είναι αυτοί που κέρδισαν τελικά και την υπέρτατη τιμή να γίνουν οι τελευταίοι υπερασπιστές του ελληνισμού ενάντια στον βάρβαρο Τούρκο κατακτητή, υπό το ένδοξο λάβαρο του δικέφαλου αετού του Γεωργίου Καστριώτη (Σκεντέρμπεη στα τουρκικά) ... και μια και μιλάμε για τους τουρκαλάδες, ακόμα και αυτοί ... οι βάρβαροι εισβολείς ... ποτέ ΔΕΝ διεκδίκησαν κάποιο απ' τα ελληνικά ονόματα των μικρασιατικών και ευρωπαϊκών χωρών που σταδιακά απέσπασαν απ' τον ελληνισμό ... γιατί ; ... μα γιατί, ακόμα κι αυτοί οι βάρβαροι είχαν συνείδηση εθνική, αξιοπρέπεια κι εγωισμό ... κι ερχόμαστε τώρα στο σκοπιανό τουρλουμπούκι ... αυτό το τουρλουμπούκι που ποτέ ΔΕΝ έγινε λαός και που ποτέ ΔΕΝ απέκτησε συνείδηση και δη εθνική ... κι όμως αυτό το τουρλουμπούκι έτυχε να βρίσκεται στο μέσον λαών παλιών και αξιοπρεπών ... αντί λοιπόν το τουρλουμπούκι να κάτσει, να σκεφτεί και να πει ... ΟΧΙ, ΔΕΝ θέλω πια να είμαι τουρλουμπούκι, αλλά επιθυμώ να γίνω λαός αξιοπρεπής και να με σέβονται κι εμένα, στο εξής, οι άλλοι παλιοί λαοί της περιοχής ... είπε : μ' αρέσει που είμαι τουρλομπούκι ... να την βράσω την αξιοπρέπεια ... το μόνο που μετρά είναι το κέρδος ... κι αφού την θέση μου πολλοί ορέγονται ... ας συμπαραταχθώ, κάθε φορά, μ' αυτόν που είναι ισχυρός ... κι έτσι κι εγώ όλο και κάτι θα "μασώ" ... Αφού λοιπόν, σκέφτηκε έτσι κι αφού, επίσης, ο εκάστοτε  ισχυρός (πρώτα ο Γερμανός του Κάιζερ, μετά ο Ρώσος σοβιετικός και τελευταία ο Αμερικανός "βαλκανιονίκης", με εργαλείο κι όχημα και οι τρεις, άλλοτε τον βουλγαρικό κι άλλοτε το Τιτοϊκό  μεγαλοϊδεατισμό) προτίμησε για τους δικούς του λόγους ο καθένας, να δώσει στο τουρλουμπούκι αυτό, όνομα παλαιό και μεγαλόπρεπο ... αποφασίστηκε, με υπογραφές και βούλες (μπορείς να τις ονομάσεις και βουλές) να οριστεί πως δίκαιο είναι αυτό ... η ανυποληψία να γεννά λαό και η κλοπή έθνος ...
Μπελατσιτσίξ: ... κι έτσι εγένετο ... έθνος ;
Οκαταρινέτα: ... ΟΧΙ ακριβώς ... θα έπρεπε να συμφωνήσει και το θύμα της κλοπής ...
Μπελατσιτσίξ: ... ν' αποδεχτεί, δηλαδή, η Ελλάδα το όνομα ;
Οκάταρινέτα: ... και πάλι ΟΧΙ ... ν' αποδεχτεί η Ελλάδα ... την αναξιοπρέπεια